ผงอารามิดและเส้นใยอารามิดที่สีด้วยสารละลายเป็นส่วนหนึ่งของระบบวัสดุอารามิดเดียวกัน และทั้งสองมีข้อดีหลัก เช่น ความทนทานต่ออุณหภูมิสูง ความแข็งแรงสูงและความทนทานต่อการกัดกร่อนทางเคมีอย่างไรก็ตาม เนื่องจากความแตกต่างในโครงสร้างทางรูปร่างและกระบวนการผลิต ทั้งสองมีจุดมุ่งเน้นการทํางานและกรณีการใช้งานที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงการชี้แจงความแตกต่างระหว่างทั้งสองสิ่งนั้น เป็นสิ่งสําคัญในการตอบสนองความต้องการของวัสดุในอุตสาหกรรมการป้องกันและสาขาอื่น ๆ ต่อไปนี้จะแยกความแตกต่างระหว่างทั้งสองอย่างละเอียดจากสี่มิติหลัก

รูปแบบและโครงสร้าง เป็นความแตกต่างที่เข้าใจได้ชัดที่สุดระหว่างทั้งสอง

ผงอารามิดเป็นสารเส้นใยขนาดเล็กที่มีเส้นใยกระจกที่ละเอียดมาก (มักจะต่ํากว่า 1 ไมครอน) และมีผิวที่มีผิวเป็นจํานวนมาก ซึ่งมีผิวเป็นผิวเป็นผิวขณะที่เส้นใยอารามิดที่มีสีเหลวอยู่ในรูปของเส้นใยต่อเนื่องหรือเส้นใยสั้นที่มีเส้น径เท่า ๆ กัน (ส่วนใหญ่คือหลายไมครอนถึงหลายสิบไมครอน), โครงสร้างที่หนาแน่น, สามารถหมุนได้ และสามารถนําไปแปรรูปเป็นเส้นและผ้าและอันสุดท้ายใช้ "การใช้งานพิมพ์" เป็นทิศทางหลักของมัน.

ความแตกต่างในกระบวนการผลิตกําหนดความสําคัญของผลงานของทั้งสอง

ผงอารามิดถูกผลิตโดยการตัดผงกลไกความเข้มข้นสูงและเส้นใยของเส้นใยอารามิด หัวใจคือการปรับปรุงพื้นที่พื้นผิวเฉพาะและคุณสมบัติการผูกพันของเส้นใยสายใยอารามิดที่มีสีด๊อป (dope-dyed aramid fiber) ได้ถูกเพิ่มด้วยสี masterbatch ในระยะการพอลิมิเรซิสอารามิด และถูกสร้างโดยตรงโดยการหมุน โดยไม่ต้องใช้กระบวนการสีต่อมาข้อดีหลักคือความแข็งแรงสีสูงและความแตกต่างสีเล็ก ๆ ขณะที่ยังคงมีคุณสมบัติทางกลพื้นฐานของ aramid. กระบวนการแรกเน้นการ "การปรับปรุงการเพิ่ม"ขณะที่อันสุดท้ายเน้นการ "บูรณาการทางการทํางาน".

ฉะนั้น สถานการณ์การใช้งานจึงแตกต่างกันอย่างชัดเจน

ผงอารามิดถูกใช้เป็นส่วนใหญ่ในฐานะเครื่องเติมเสริมสําหรับวัสดุประกอบ เช่น วัสดุการขัดขัด (แผ่นเบรค, แผ่นคลาช), วัสดุประกอบการปิด, กระดาษประกอบ, เป็นต้นใช้พื้นผิวเฉพาะสูง เพื่อเพิ่มความแข็งแรง, ความทนทานต่อการสวมและคุณสมบัติการปิดของวัสดุ. สายใยอารามิดสีเหลวถูกใช้อย่างแพร่หลายในชุดป้องกัน (ชุดดับเพลิง, ชุดป้องกันอุตสาหกรรม),ผ้าอุตสาหกรรม (ถุงกรองอุณหภูมิสูง), การเคลือบสายไฟฟ้า) และกรณีอื่น ๆ มันไม่เพียงแค่นําประโยชน์จากความทนทานต่ออุณหภูมิสูงและคุณสมบัติต่อต้านการแก่ตัวของเส้นใยอารามิดแต่ยังช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการผลิต และลดต้นทุนต่อสิ่งแวดล้อมด้วยข้อดีที่ไม่มีสี.

โดยสรุป, ผงอารามิดถูกวางเป็น "เครื่องเติมเสริม" เป็นจุดตั้งหลักของมัน, และเส้นใยอารามิดที่มีสีเหลวถูกวางเป็น "วัสดุที่ใช้ในการปั้น" เป็นจุดตั้งหลักของมัน.ถึงแม้ว่าทั้งคู่จะเป็นวัสดุอารามิด, แนวทางการทํางาน, กระบวนการและกรณีการใช้งานต่างกันอย่างสําคัญพวกเขาจําเป็นต้องถูกเลือกอย่างละเอียดตามความต้องการเฉพาะเจาะจง เพื่อให้การใช้งานอย่างเต็มที่ของผลงานที่ดีเยี่ยมของวัสดุ aramid.